POETRY: GERA-GERA

Usa ka adlaw nianà,
dinhà ako ing nakità
pundok sa mga batà
lagsik nga nanagdulà
hilabihan kasadyà
hilabihan kabanhà.

Adunay naghupò-hupò,
naa usab nagtagò-tagò
nagpasalipod ulo ray niguhò
sa luyo sa bato nga dakò
samtang ang dagkò-dagkò
kanila maoy nagmandò.

Sa saging nga palwa
o sa kahoy nga sanga
ang gibitbit nila.
Ug dunay usa o duha
armalayt nga plastik ug de-bateriya
ang dala sa ilang gera-gera.

Ngadto sa akong higala
milingi ako ug nangutana,
“Ngano nga ang dulà nila
kanâ man gyong gera-gera?
Nakasabot ba kahâ sila
nga sa tinuod pait ang gera?”

Kanakò siya mitan-aw
sa tinan-awan nga hungaw
ug dayon nanghupaw,
“Unsaon man sab daw
nila pagdulà og kalinaw?
Dilì man nâ makalingaw!”

(Eric S.B. Libre is a Mindanawon freelance development consultant who has done some work in a number of conflict-affected areas of Mindanao and occasionally dabbles in creative writing. He lives in Digos City, and is proud to be a senior citizen.)